Voordat het misging dacht ik inderdaad dat ik onoverwinnelijk was en dat ik alles aankon. En dat is heel lang goed gegaan misschien. Totdat het wel echt misgaat. Het is misgegaan toen ik op die dag een festival had. Ik heb die dag cocaïne gebruikt in combinatie met alcohol. Het begon allemaal heel leuk. Naarmate de avond ging ik eigenlijk steeds meer gebruiken.
Wij zijn na het festival naar ons huis gegaan. Daar lag ik in bed. Het kwam eigenlijk binnen een halve minuut de ergste hoofdpijn die ik ooit in mijn leven heb ervaren. Alsof mijn brein doormidden brak. En toen is mijn vriendin erbij gekomen en ik heb aan haar gevraagd of ze de ambulance wilde bellen. Vlak daarna zijn de ambulancemedewerkers binnengekomen. Vervolgens hebben zij besloten om mij mee te nemen naar het ziekenhuis.
De ambulanceverpleegkundigen dachten in eerste instantie dat ik een hersenbloeding had gekregen. Toen ben ik even naar de spoedeisende hulp gebracht. Waarna ik ook nog even op de neurologische afdeling heb gelegen ter observatie. Zij hebben alles opgemeten bij mij: hartslag, bloeddruk. Doordat ik een aanzienlijk grote hoeveelheid cocaïne had gebruikt waren alle waarden veel te hoog.
Ik heb ook van de artsen zelf te horen gekregen dat het echt heel erg fout had kunnen aflopen. Dat ik heel veel geluk heb gehad met hoe het is gegaan. Ik heb dit ook met mijn vrienden besproken. Alleen wordt dat toch een beetje lastig omdat zij ook zelf weleens wat gebruiken. Het is eigenlijk bijna niet meer weg te denken uit het nachtleven.
Nu weet ik wat er aan de hand is en wat het kan brengen. En denk ik daar veel beter over na.
